Źródło nieposłuszeństwa u dziecka – kontynuacja

Stanowczo się z tym nie zgadzam. Pana syn jest świadomy swojego oporu i czeka, jak daleko pozwoli mu pan posunąć się. To zachowanie, jeśli nie zostanie przerwane będzie się z dnia na dzień pogarszać, dając przy każdym spotkaniu większą dawkę braku szacunku. Jeżeli nie powstrzyma się tego procesu, można w wieku dojrzewania oczekiwać różnych następstw. Tak więc zachowanie wymagające ukarania, to takie, które zawiera bezpośredni atak na osobowość i kierownictwo rodziców (lub nauczycieli), zwłaszcza wtedy, gdy dziecko dobrze wie. że nie powinno się tak zachowywać.

Jeśli chodzi o ostudzenie gniewu, można pozwolić dziecku na wyrażenie swoich najsilniejszych uczuć, bez obrażania lub okazywania braku szacunku. Zarzut: „Byłaś nieuczciwa wobec mnie i zawstydziłaś mnie przy kolegach” należy przyjąć, a następnie odpowiedzieć spokojnie i poważnie. Nie można jednak dopuścić, aby dziecko powiedziało: „Jesteś głupi i chcę, abyś mnie zostawił w spokoju!”. Pierwsze stwierdzenie dziecka wyraża autentyczną frustrację, drugie jest atakiem na godność i władzę rodzicielską. Według mnie, ta druga sytuacja jest szkodliwa dla obu generacji i powinno się ją zwalczać.

Jak mam zareagować, jeżeli dziecko będące w złym nastroju mówi: „Nienawidzę cię!”? Gdyby moje dziecko po raz pierwszy powiedziało tak do mnie w chwili swojego gniewu, poczekałbym prawdopodobnie, aż jego gniew minie, a potem tak bym do niego powiedział: „Karolu, wiem że byłeś dziś rano zdenerwowany i myślę, że powinniśmy porozmaw iać o tym, co teraz czujesz. Wszystkie dzieci gniewają się od czasu do czasu na swoich rodziców, szczególnie wtedy, gdy czują się potraktowane niesprawiedliwie. Rozumiem twoją frustrację i przykro mi, że tak się stało. Ale to nie usprawiedliwia twojego powiedzenia „nienawidzę cię!”. Przyjrzyj się, że ja bez względu na to, jak jestem zdenerwowany tym co zrobiłeś, nigdy nie powiem tobie, że cię nienawidzę. Zabraniam ci więc mówić w ten sposób. Gdy ludzie kochają się nawzajem, jak ty i ja, nie chcą się ranić. Zraniłeś mnie, kiedy powiedziałeś, że mnie nienawidzisz. Podobnie i ty byłbyś zraniony, gdybym tobie powiedział to ja. Możesz jednak powiedzieć mi, co ciebie denerwuje, a wysłucham uważnie. Jeśli się mylę, zrobię co będę mógł, aby zmienić to, czego nie lubisz. Pragnę więc, abyś zrozumiał, że możesz mi powiedzieć wszystko co chcesz, nawet gdy twoje uczucia nie są miłe, Ale nigdy nie będzie ci wolno wykrzykiwać, przezywać, tupać nogami. Gdy będziesz się tak dziecinnie zachowywał, trzeba cię będzie ukarać. Czy masz mi teraz coś do powiedzenia? Jeśli nie, obejmij mnie. ponieważ cię kocham”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>