Zasady dobrej dyscypliny część 2

Moja córeczka jest czasem słodka, a innym razem nie do wytrzymania. Jak wyrwać ją ze złego nastroju, jeżeli nie robi niczego, co by zasługiwało na karę?

Proponowałbym, aby pani wzięła ją w ramiona i mówiła do niej w następujący sposób: „nie wiem czy zauważyłaś, ale masz niejako dwie osobowości. Osobowość wyraża się sposobem działania, mówienia i postępowania. Jedna z tych osobowości jest miła i sympatyczna. Nie ma milszego i szczęśliwszego stworzenia, kiedy działa w tobie ta osobowość. Szukasz wtedy sposobów, aby cała rodzina czuła się szczęśliwa. Lecz nagle pojawia się inna osobowość. Jest hałaśliwa, głupia i kapryśna. Chce walczyć z bratem, nie słucha się mamy. Wstaje rano kwaśna i narudzi przez cały dzień. Wiem więc. że możesz uruchomić osobowość sympatyczną albo nieprzyjemną. Czasem trzeba cię ukarać, abyś włączyła tę pierwszą. Jeśli uruchamiasz osobowość zlą, jak to było dzisiaj, wtedy mam zamiar w jakiś sposób to zmienić. Już dość mam lego przykrego charakteru i chcę zobaczyć twój uśmiech. Zrobimy umowę?”.

Kiedy kwestia dyscypliny staje się grą. jak w powyższej rozmowie, wtedy osiąga się cel bez konfliktów i wrogości.

Nasz sześcioletni syn jest bardzo niesympatyczny. Zasmuca całą rodzinę, a nasze próby zdyscyplinowania go były bezskuteczne. Ma chyba także przykre predyspozycje. Jak z nim postępować?

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>