Z jakimi problemami styka się dziecko nadpobudliwe?

Dziecko o przesadnej ruchliwości doświadcza zwykle trzech konkretnych trudności oprócz swej szaleńczej aktywności ruchowej. Po pierwsze, mogą wystąpić u niego problemy psychologiczne wynikające z odrzucenia przez rówieśników. Jego nerwowa energiczność drażni nie tylko dorosłych, ale również odsuwa od niego kolegów. W klasie może ono zyskać opinię wiecznie przeszkadzającego. Ponadto jego reakcje emocjonalne są często niestałe, w jednej chwili mogą nieoczekiwanie przejść od śmiechu do łez, powodując, że rówieśnicy uważają go za dziwaka. Krótko mówiąc dziecko nadpobudliwe może łatwo paść ołiarą uczucia niższości oraz wzburzenia emocjonalnego, do jakich nieuchronnie doprowadza odrzucenie i niskie poczucie godności własnej.

Po drugie, dziecko nadpobudliwe często napotyka na poważne problemy w nauce w szkole. Trudno mu jest, a nieraz jest to wręcz niemożliwe, usiedzieć w miejscu i skoncentrować się na lekcji. W szkole podstawowej ma ono minimalni] zdolność skupienia uwagi, co jest powodem jego złego zachowania i rozproszenia, gdy mówi nauczyciel. Sprawia wciąż wrażenie, jak gdyby nie miało pojęcia, czego dotyczy program szkolny, a sfrustrowani nauczyciele często mówią, że znajduje się ono jakby „we mgle”.

Ale jest jeszcze jedna trudność związana z nauką, która również niezmiernie często występuje u dzieci nadpobudliwych -są to problemy w percepcji wzrokowej. Dziecko może mieć zupełnie normalny wzrok, a mimo to nie „postrzegać” poprawnie znaków pisanych i drukowanych. Innymi słowy, jego oczy mogą być doskonałe, ale mózg nieprawidłowo odbiera sygnały. Dziecko takie może „widzieć” litery i cyfry odwrócone lub zniekształcone. Szczególnie trudno jest mu nauczyć się czytać i pisać.

Czytanie jest bardzo skomplikowaną czynnością neurologiczną. Wymaga ona rozpoznania znaków i przekazania ich do mózgu, gdzie muszą one zostać zinterpretowane, zapamiętane i (być może) wypowiedziane jako język. Jakakolwiek przerwa w tym łańcuszku czynności powoduje zahamowanie efektu końcowego. Co więcej proces ten musi zachodzić na tyle szybko, by umożliwić stały przepływ myśli z materiału pisanego. Wiele dzieci nadpobudliwych po prostu nie posiada aparatu neurologicznego służącego do rozwinięcia tych umiejętności i jest skazana na porażkę w pierwszych latach szkoły.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>