Wyrażanie gniewu przy próbach opanowania dzieci

Moim celem byłoby pozwolenie na wentylację negatywnych uczuć, nie zachęcając do agresywnego, pozbawionego szacunku zachowania. Jaki jest najpowszechniejszy błąd rodziców podczas stosowania dyscypliny wobec swoich dzieci?

Według mnie, niewłaściwe jest wyrażanie gniewu przy próbach opanowania dzieci. Nie ma bardziej nieefektywnej metody wpływania na istoty ludzkie (w każdym wieku) niż irytacja i gniew. Tym niemniej większość dorosłych opiera się przede wszystkim na swoich własnych, emocjonalnych reakcjach, aby zapewnić współpracę dzieci.

Pewien nauczyciel powiedział w audycji telewizyjnej: „Lubię być zawodowym nauczycielem, ale nie znoszę codziennego obowiązku nauczania. Moi uczniowie są tak niesforni, że często dostaję szału, chcąc opanować klasę”. Jakże to frustrujące, że wymagany jest od niego gniew, jako element rutyny zawodowej. Jednak wielu nauczycieli (i rodziców) nie zna innej metody postępowania z dziećmi. Wierzcie mi: jest to nieskuteczne i wyczerpujące.

Rozważmy nasz własny system motywacyjny. Przypuśćmy, że je- dziesz samochodem wieczorem z pracy do domu i przekroczysz dopuszczalną szybkość o 40 km/godz. Na rogu ulicy stoi samotny milicjant, który jednak nie ma środków, aby cię zatrzymać. Nie ma motocykla, ani bloczku z mandatami. Jedyne co może zrobić, to stanąć na krawężniku i krzyczeć, gdy będziesz go mijał autem. Czy zmniejszyłbyś prędkość tylko dlatego, że wrzeszczy na ciebie? Oczywiście nie! Jego gniew uczynił z niego jedynie komiczną postać.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>