Uczenie dziecka potrzeby odpowiedzialnego zachowania w życiu

Jak mogę uczyć moje dziecko odczuwania potrzeby odpowiedzialnego zachowania w życiu? Bardzo jest mu potrzebne zrozumienie tego zagadnienia. W okresie młodzieńczym celem rodziców jest nauczanie dziecka, że każde jego działanie ma nieuniknione konsekwencje. Jednym z poważniejszych nieszczęść w tolerancyjnym społeczeństwie jest nieliczenie tych dwóch czynników – zachowania i konsekwencji. Zbyt często trzyletnie dziecko obraża swoją matkę, a mamusia stoi mrugając oczyma z zażenowania. Pierwszoklasista atakuje nauczyciela, ale szkoła z uwagi na jego wiek nie podejmuje działań. Dziesięciolatek zostaje złapany w sklepie na kradzieży cukierka, ale wypuszcza się go na odpowiedzialność rodziców. Piętnastolatek podkrada kluczyki do rodzinnego samochodu, ale ojciec płaci grzywnę, gdy syn zostaje zatrzymany. Siedemnastolatek prowadzi swego Chevroleta jak wariat, ale jego rodzice płacą za naprawę, gdy chłopiec owija samochód dookoła słupa telefonicznego. Jak państwo widzą, przez całe dzieciństwo rodzice wydają się być zdecydowani pośredniczyć między zachowaniem a konsekwencjami, łamiąc zależności i nie dopuszczając do nauki odpowiedzialności za zachowanie.

W ten sposób możliwe jest, że młody mężczyzna, bądź młoda kobieta wchodzą w dorosłe życie nic nie wiedząc o tym. że to życie kąsa, że każdy krok. który stawiamy, bezpośrednio wpływa na naszą przyszłość, że nieodpowiedzialne zachowanie w ostatecznym rozrachunku prowadzi do smutku i bólu. Taka osoba podejmuje pierwszą pracę i przychodzi spóźniona trzy razy w ciągu pierwszego tygodnia. Następnie, gdy zostaje wyrzucona przy akompaniamencie obraźliwych słów, staje się zgorzkniała i sfrustrowana. Jest to pierwszy raz w życiu, gdy mama i tata nie mogą przybiec, by ratować od nieprzyjemnych konsekwencji.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>