Telewizja i przemoc część 2

Ze swymi niezrównanymi możliwościami uczenia i wychowania telewizja od czasu do czasu potrafi wykorzystać potencjał, który posiada.,,Little House on the Prairie”{„Domek na prerii”) był przez wiełe lat najlepszym programem dla dzieci. Nie polecałbym więc rozbijania telewizora w przypływie desperacji. Musimy się raczej nauczyć panować nad nim zamiast być jego niewolnikiem. Gdy nasze dzieci były małe, miały pozwolenie na oglądanie w sobotę rano przez jedną godzinę filmów animowanych i jednego półgodzinnego programu codziennie po południu, wybranego z zaakceptowanej przez nas listy. Wydaje się, że to byłoby nadal rozsądne rozwiązanie dla dzieci w wieku szkoły postawo- wej.

Ponieważ z oglądaniem telewizji wiąże się tyle problemów w domu, czy nie byłoby lepiej po prostu pozbyć się telewizora do czasu aż dzieci dorosną?

Niektóre rodziny tak właśnie zrobiły i podziwiam ich odwagę w tym względzie. Uważam jednak, że możliwe jest zatrzymanie naszych telewizorów i nie poddawanie się ich władzy. Proponowałbym, żeby cała rodzina zebrała się w celu wspólnego porozmawiania konkretnie o telewizji – co jest w niej złego, jak sobie z tym dać radę i jak dzieci mogą nauczyć się rozeznawać i wybierać oglądane przez siebie programy.

Ponadto ważne jest, żeby rodzice oglądali telewizję razem z dziećmi, nie tylko aby pomóc im zrozumieć ich przeżycia, ale po prostu traktując to jako sposób przyjemnego, wspólnego spędzenia czasu. Wspólne oglądanie telewizji może być wspaniałą odskocznią od różnego rodzaju pouczeń i dyskusji, jeśli się do tego odpowiednio podchodzi.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>