Rodzice uważają, że dyscyplina jest trudna do stosowania

Uważam, że popełniacie państwo błąd, typowy dla rodziców przybranych dzieci. Za bardzo litują się oni nad dziećmi, aby móc nimi kierować. Odczuwają, że życie dla tych małych było nazbyt surowe, a

Rozmowy z rodzicami zatem nie powinni go pogarszać przez stosowanie dyscypliny. Te obciążone winą postawy mogą prowadzić do poważnych konsekwencji.

Dzieci przeniesione do rodziców adoptujących je mają takie same poczucie dyscypliny i zwierzchnictwa, jak pozostające u rodziców naturalnych. Najlepszym sposobem, aby dziecko odczuło brak bezpieczeństwa jest traktowanie go tak, jakby było inne, niezwykłe. Jeżeli rodzice patrzą na nie jak na nieszczęsne, bezdomne stworzenie, które trzeba osłaniać, wtedy i ono będzie lak samo patrzeć na siebie.

Rodzice chorych lub kalekich dzieci również uważają, że dyscyplina jest trudna do stosowania. Dziecko z bezwładną ręką lub z nie powodującą śmierci chorobą, może stać się małym „terrorystą”, jeżeli rodzice nie określą granic dopuszczalnego zachowania się. Należy pamiętać, że potrzeba tego, aby być kierowanym i kontrolowanym występuje powszechnie w dzieciństwie. Potrzeby tej nie wyeliminują inne problemy i kłopoty życiowe. W pewnych przypadkach, pragnienie posiadania ograniczeń wzrasta wraz z pojawieniem się innych kłopotów, gdyż właśnie przez kontrolę opartą na miłości rodzice podkreślają osobistą wartość dziecka.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>