Pytania nastolatków część 3

Mam trzynaście lat i czuję się bardzo nieszczęśliwa własną osobą. Czy mogę coś na to poradzić? Po pierwsze musisz zrozumieć, że nie jesteś sama. Zacznij obserwować otaczających cię ludzi i sprawdź, czy rozpoznajesz ukryte uczucia niższości. Kiedy pójdziesz jutro do szkoły, spokojnie przyjrzyj się przychodzącym i wychodzącym uczniom. Zapewniam cię. że wielu z nich ma takie same troski, jakie niepokoją ciebie. Ich zwątpienie we własną wartość wyraża się bądź nieśmiałością i milczeniem, bądź ogromną złością i podłością, albo też wygłupianiem się lub obawą przed wzięciem udziału w jakiejś grze czy zawodach, częstym rumienieniem się lub dumnym i zadzierającym nosa sposobem bycia. Niedługo nauczysz się rozpoznawać oznaki niższości a wtedy przekonasz się, że jest to bardzo powszechny problem! Z chwilą gdy w pełni zrozumiesz, że inni czują się podobnie jak ty, nigdy więcej nie powinnaś się czuś osamotniona. Świadomość, że wszyscy oni obawiają się ośmieszenia doda ci pewności siebie – zrozumiesz, że wszyscy znajdujemy się na tym samym dziurawym statku i dokładamy wysiłku, by pozatykać dziury, przez które napływa woda. I czy uwierzysz, że ja, gdy miałem czternaście lat omal nie utonąłem na tym samym statku.

Po drugie, radzę ci spojrzeć prosto w twarz zmartwieniom, które nieustannie cię gnębią w zakamarkach twoich myśli lub w głębi serca powodują, że dzień i noc wisi nad twoją głową jak ciemna chmura. Nieźle byłoby spędzić jakiś czas w samotności, w miejscu gdzie nic nie przeszkodzi twoim myślom. Zrób sobie wtedy listę wszystkich tych rzeczy, których najbardziej u siebie nie lubisz. Nikt nie zobaczy lej kartki za wyjątkiem osób. którym zechcesz ją pokazać, możesz więc być zupełnie szczera. Napisz wszystko co cię niepokoi, nie wyłączając skłonności do wpadania w złość i wybuchania (jeśli to ciebie dotyczy). Staraj się jak najdokładniej nazwać swoje najpoważniejsze problemy. Czy zdarza ci się wpadać w przygnębienie i złość z powodu niektórych osób, a potem tego żałować? A może to- twoja nieśmiałość sprawia, że lękasz się przebywać z innymi? Czy może chodzi o nieumiejętność wyrażenia własnych myśli – ubrania ich w słowa? Czy jest to twoje lenistwo, twoja nieuprzejmość wobec innych, czy też twój wygląd zewnętrzny? Cokolwiek ciebie dotyczy, zapisz to jak najlepiej potrafisz. Kiedy skończysz, jeszcze raz przejrzyj list i zaznacz te postulaty, które najbardziej cię martwią – problemy o których najwięcej myślisz i którymi najbardziej się gryziesz.

Po trzecie, zastanów się nad każdym punktem listy. Włóż największy twórczy wysiłek, na jaki cię stać myśląc o tym, co można zrobić, aby zmienić rzeczy, których nie lubisz? Jeśli chcesz możesz pokazać tę listę swojemu duszpasterzowi, doradcy, któremuś z rodziców lub komuś, do kogo masz zaufanie: ta osoba może ci pomóc ustalić plan właściwego działania. Poczujesz się lepiej, stanąwszy twarzą w twarz ze swymi problemami i możesz nawet wpaść na oryginalne rozwiązanie niektórych z niepokojących cię spraw.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>