Przewaga Boga nad szatanem

Zwróćmy się do Pisma Świętego po słowo zachęty: „W czym bowiem sam cierpiał będąc doświadczany, w tym może przyjść z pomocą tym, którzy są poddani próbom” (Hbr 2,18). Odnośnie mocy Bożej w przekazywaniu nam Jego woli: „nie zaprzestaję dziękczynienia, wspominając was w moich modlitwach. (Proszę w nich), aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznaniu Jego samego. (Niech da) wam światłe oczy serca tak, byście wiedzieli, czym jest nadzieja waszego powołania, czym bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych i czym pomnażamy ogrom Jego mocy względem nas wierzących – na podstawie działania Jego potęgi i siły” (Ef 1, 16- 19).

Odnośnie mocy Boga nad szatanem: „Wy, dzieci jesteście z Boga i zwyciężyliście ich. ponieważ większy jest ten, który w was jest, od tego, który jest w świecie” (1J 4,4).

Odnośnie Bożej obietnicy prowadzenia nas: ..Pouczę cię i wskażę drogę, którą pójdziesz: umocnię moje spojrzenie na tobie” (PS 32, 8). Analizując te cztery teksty biblijne, widzimy, że zawierają one następujące obietnice:

– 1) Jezus będąc na ziemi był kuszony przez szatana, jest On więc w pełni wyposażony do tego, by sobie z nim poradzić w naszej sprawie

– 2) Bóg, który kieruje całym wszechświatem udostępnia nam ..oświecenie wewnętrzne” i „mądrość duchową”

– 3) wpływ szatana jest zaszachowany wszechmocą Boga mieszkającego w nas

– 4) Nasz Pan kieruje naszymi krokami i uczy nas swojej mądrości jak ojciec prowadzący swoje pełne ufności dziecko.

Czy niektóre spośród wrażeń i uczuć są naszymi własnymi wytworami?

Te cztery fragmenty można poprzeć dziesiątkami innych, które obiecują nam boże prowadzenie, opiekę i przewodzenie w życiu. Jak w takim razie wyjaśni) by Pan doświadczenia tych chrześcijan, którzy poruszają się po omacku w ciemności, a na koniec potykają się i upadają? Jak wyjaśnić wypadki, poprzez które szatan zamyka ich w pułapce, tak że wierzą w jego kłamstwa i postępują według nich?

Pismo Święte daje odpowiedź na to pytanie. W 1 .1 4, 1 czytamy: ..Umiłowani, nie dowierzajcie każdemu duchowi, ale badajcie duchy, czy są z Boga”. Podobne przykazanie jest nam dane w 1 Tes 5. 21: „Wszystko badajcie, a co szlachetne – zachowujcie”. Innymi słowami naszym obowiązkiem jest „sprawdzanie” i „badanie” wszystkiego, nie wyłączając możliwości, że nasze wrażenia są prawdziwe. Postępowanie w inny sposób jest daniem szatanowi możliwości pokonania nas, mimo większej mocy Ducha Świętego, który w nas mieszka. Nie mielibyśmy nakazu badania duchów, gdyby nie było w nich żadnego niebezpieczeństwa.

Jakimi sposobami mogę „zbadać” swoje własne uczucia i wrażenia? Jakie kroki są konieczne, aby „sprawdzić” wolę bożą? Najlepsza odpowiedź na te pytania, jaką znam, została napisana w 1892 roku przez Martina Wells’a Knapp’a. W swojej ponadczasowej malej książeczce zatytułowanej Impressions ( Wrażenia) opisał on impulsy i wskazówki pochodzące z góry (od Boga) w zestawieniu z tymi, które pochodzą z dołu (od szatana). Podobnie jak Duch Święty może nam przekazywać swoją wolę odnośnie naszego postępowania poprzez odczucia tak też nasi wrogowie duchowi oznajmiają nam swoją wolę poprzez odczucia. I niestety, często pomiędzy tymi dwoma rodzajami przekazu występuje uderzające podobieństwo. Według Knapp’a jednym z celów szatana jest doprowadzenie chrześcijanina do opierania się wyłącznie na jego własnych wrażeniach, przyjmowanie ich bezkrytycznie jako absolutnego głosu bożego. Gdy to się stanie, „diabeł ma wszystko, czego pragnie”.

Knapp zaleca, aby w szukaniu woli bożej bardzo uważnie badać każde odczucie sprawdzając, czy znajdują w nim odbicie cztery odrębne cechy: wymienione niżej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>