Problemy nauczania w dzieciństwie część 3

Proszę pozwolić mi na kilka ogólniejszych uwag dla rodziców, dotyczących dzieci w wieku przedszkolnym. Najgorszą rzeczą jest podejmowanie decyzji o momencie rozpoczęcia szkoły na podstawie wieku dziecka. Taka decyzja powinna opierać się na uwzględnieniu specyficznych parametrów psychologicznych, społecznych, neurologicznych itp. Dla chłopców, którzy są średnio o 6 miesięcy opóźnieni w rozwoju w stosunku do dziewczynek w tym samym wieku, szczególnie ważne jest zbadanie ich gotowości do nauki.

Zgadzam się z uwagami małżeństwa lekarskiego, dr Raymunda i Doroty Moore, dotyczącymi przesunięcia w czasie sformalizowanego nauczania wszystkich dzieci. W swojej doskonałej książce pt: Dzieci wychowane w domu dostarczają niezbitych dowodów na to. że dzieci, które są w domu do ósmego lub dziewiątego roku życia, a następnie idą do szkoły, na ogół doganiają i przeganiają swoich rówieśników w ciągu kilku miesięcy. Ponadto wykazują mniejszą wrażliwość na zachowanie się grupy, wykazują trwałe wartości niezależności i umiejętność przewodzenia.

Trzymanie dzieci w domu w okresie pierwszych lat szkoły podstawowej jest koncepcją, dla realizacji której nadszedł wreszcie czas. Czy dziecko o opóźnionym rozwoju, nie przetrzymywane w domu, może dogonić swoją klasę, gdy dojrzeje fizycznie1.’

Na ogół nie. Gdyby było to jedynie zjawisko fizyczne, można by oczekiwać, że dziecko dojrzewające wolniej doścignie swoich normalnie rozwiniętych kolegów. Jednakże występują tu również zjawiska o podłożu emocjonalnym. Bardzo łatwo jest zniszczyć u dziecka poczucie pewności siebie, ale niezwykle trudno je odbudować. Gdy tylko zacznie ono myśleć o sobie jako o głupim, niezdolnym, trudno będzie takie myślenie wyeliminować. Gdy dziecko nie potrafi funkcjonować tak, jak tego wymaga praca w szkole, znajdzie się jakby w kleszczach szkoły i domu i wtedy konflikt często pogłębia się.

Rodzice mogą planować początek nauki, gdy ich dziecko ukończy 6 lat

Jeżeli wiek dziecka nie jest najlepszym wskaźnikiem określającym jego gotowość do pójścia do szkoły, dlaczego szkoły posługują się tym wskaźnikiem określając, kiedy dziecko ma pójść do przedszkola?

Ponieważ tak jest wygodnie. Rodzice mogą planować początek nauki, gdy ich dziecko ukończy 6 lat. Władze szkolne badają sytuację w swoim rejonie i wiedzą ile dzieci będzie w następnym roku chodziło do pierwszej klasy. Jeżeli w tym rejonie pojawi się w październiku ośmiolatek zarząd szkół (kuratorium) będzie pewny, że dziecko to chodzi do 2 klasy itd. Posługiwanie się chronologią wieku, jako kryterium pójścia do szkoły, jest ważne dla większości dzieci, z wyjątkiem dzieci opóźnionych w rozwoju.

Mamy sześcioletniego syna, który jest dzieckiem opóźnionym w rozwoju i ma kłopoty z nauką czytania. Czy może Pan wyjaśnić związek między niedojrzałością, a tym ważnym elementem nauki szkolnej?

Jest prawdopodobne, że wasz syn nie zakończył ważnego procesu neurologicznego, związanego z substancją zwaną myelina. Przy urodzeniu system nerwowy człowieka nie jest oddzielony. Z tego powodu niemowlę nie potrafi sięgać i złapać przedmiotu. Rozkaz elektryczny lub impuls ginie w drodze od mózgu do ręki. Stopniowo, biaława substancja (myelina) zaczyna pokrywać włókna nerwowe, co umożliwia kontrolę pracy mięśni. Ten proces przebiega od głowy w dół i do centrum ciała na zewnątrz. Dziecko potrafi więc kontrolować ruch głowy i szyi wcześniej niż reszty ciała. Poruszanie plecami poprzedza poruszanie łokciami, a to z kolei pojawia się wcześniej niż poruszanie nadgarstkami. Później następuje ruch dużych muskułów rąk, aż wreszcie ruch koordynacyjny mięśni palców. To wyjaśnia, dlaczego dzieci w szkole podstawowej uczą się najpierw pisać literami drukowanymi, a potem pisanymi. Pisanie dużych liter w mniejszym stopniu zależy od dokładnego sterowania palcami niż płynne krzywe u dojrzałej ręki.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>