Postępowanie z dzieckiem w chwilach tragedii część 3

– 8. Jeśli dziecko jest małe, powiedzmy pięć lub sześć lat, z ostrożnością trzeba stosować te określenia, które mają znaczenie dla osoby dorosłej, ale dla dziecka nic nie znaczą. Na przykład sformułowanie, że „mamusia poszła do nieba” niewiele dziecku wyjaśni. W dalszym ciągu będzie zastanawiało się, dlaczego mamusia nie wróciła do domu. „Niebo” jest dla niego po prostu pewnym odległym miejscem.

– 9. Obok łez może u dziecka wystąpić uczucie gniewu czy urazy do zmarłego rodzica, brata lub siostry. Jest to wynikiem własnego przekonania dziecka o tym, że zostało opuszczone. Jeśli takie uczucie występuje u dziecka należy pozwolić, aby w pełni wyraziło swoje uczucia, tak jak w przypadku łez.

– 10. Dość często występuje u dziecka poczucie winy, gdy wydarzy się śmierć. Jeśli brat gniewał się na siostrę, a ona umarła, dziecko prawdopodobnie będzie uważało, że jest winne tej śmierci. Uczucie winy u małych dzieci, wzmocnione przez zetknięcie się ze śmiercią, może prowadzić do zachowań o charakterze neurotycznym, które występują potem przez całe życie.

Ale jeśli dziecku pozwoli się wypłakać, pocieszy się je, powie mu prawdę, pozwoli mu się zobaczyć różnicę między śmiercią a życiem, będzie potrafiło przezwyciężyć wrażenie każdej straty.

Jeżeli śmierć jest traktowana jako naturalna część ludzkiego doświadczenia, wtedy łatwiejsze jest przetrwanie w pamięci dziecka osoby kochanej. Gdy początkowy atak żalu i smutku minie, naturalną rzeczą staje się przywoływanie żywych wspomnień o osobie zmarłej i jej zwyczajach, zwłaszcza kiedy była to osoba kochana. Dzieci bardzo lubią takie wspomnienia, gdyż w ich bogatej wyobraźni łatwo udaje im się ożywić osobę zmarłą.

Rady pana McKinley’a są na swój sposób doskonale. Jednakże nie uwzględniają posłannictwa chrześcijańskiego, a tylko ono daje zadowalającą odpowiedź jeśli chodzi o problem śmierci. Oczywiście nie zgadzam się z uwagami pana McKinley’a dotyczących Nieba. My możemy powiedzieć inaczej: „Twoja mama odeszła, ale dzięki Bogu, będziemy kiedyś znów razem po tamtej stronie”. Jak wielkim pocieszeniem dla przygnębionego dziecka jest wiadomość, że ponownie nastąpi połączenie rodziny.

Zalecam, aby chrześcijańscy rodzice zapoznawali swoje dzieci z darem życia wiecznego, zanim powstanie potrzeba zrozumienia go.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>