Opatrzność i rozsądek

Wyjaśniając rolę okoliczności opatrznościowych Knapp zacytował Hannah Whitalt Smith, która w The Chrisrians Secret oj a Happy Life (Chrześcijański sekret szczęśliwego życia) napisała: „Jeśli prowadzenie pochodzi od Ducha Świętego, „zawsze otworzy się przed nim jakaś droga”. Pan zapewnia nas o tym, gdy mówi: „A kiedy wszystkie wyprowadzi, staje na ich czele, a owce postępują za nim, ponieważ glos jego znają” (J 10. 4).

Zauważmy zwroty „staje na ich czele” i „postępują za nim”. On idzie pierwszy, aby wskazać drogę, a my mamy postępować tą drogą. Nigdy nie jest to znakiem bożego prowadzenia, jeśli chrześcijanin uparcie próbuje iść swoją własną drogą i pędzi naprzód nie zważając na żadne przeciwności. Jeśli Pan idzie przed nami, otworzy On przed nami wszystkie drzwi, tak że nie będziemy musieli wyważać ich sami”.

Apostoł Paweł nazwał życie chrześcijańskie „roztropną służbą”. Zgodnie z tym możemy oczekiwać, że wola boża będzie harmonizowała z duchowo oświeconym osądem. Nie będzie się od nas wymagać rzeczy absurdalnych lub głupich, pozbawionych rozsądku i trzeźwego myślenia. Knapp powiedział: „Bóg dał nam zdolność rozumowania nie bez celu, szanuje ją, odwołuje się do niej i wszelkie jego prowadzenie pozostaje z nią w zgodzie.”

Spośród czterech kryteriów Knapp’a „okoliczności opatrznościowe” wydają się najtrudniejsze do zastosowania. Czy mógłby Pan podać jakiś przykład.’

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>