Negatywna strona „pewności siebie”

Ten proces nauki powinien się zacząć w wieku przedszkolnym, o ile nie wcześniej. Na przykład, gdy twoje dziecko spotyka kogoś, kto jest zbyt nieśmiały, by się do niego odezwać lub nawet popatrzeć, mogłaby pani powiedzieć: „Jak sądzisz, dlaczego Bill jest zbyt skrępowany, by powiedzieć co czuje? Czy sądzisz, że ma za mało pewności siebie?” (należy używać często słów „pewność siebie” w odniesieniu do pewnego rodzaju odwagi i wiary w siebie). Gdy pani dziecko bierze udział w akademii szkolnej lub kościelnej proszę je pochwalić za to, że ma dość śmiałości, by stanąć przed grupą nie spuszczając głowy i nie wpychając języka w policzek.

Następnie w miarę upływu lal proszę zacząć wskazywać na negatywną stronę „pewności siebie”. Należy rozmawiać otwarcie o uczuciach niższości i o ich znaczeniu. Na przykład: „Czy zauważyłeś, jak David niemądrze zachował się dziś rano w klasie? Bardzo się starał, by wszyscy zwracali na niego uwagę, prawda? Czy orientujesz się, dlaczego on potrzebuje, by cały czas go zauważać? Może to dlatego, że David nie bardzo lubi samego siebie? Sądzę, że próbuje zmusić ludzi by go lubili, ponieważ uważa, że nie darzą go szacunkiem. Czy nie mógłbyś spróbować zaprzyjaźnić się z Davidem i pomóc mu, by myślał o sobie lepiej? Czy chciałbyś zaprosić go na wieczór?”

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>