Nadpobudliwość u dzieci

Czym jest nadpobudliwość i jakie są jej przyczyny? Nadpobudliwość (zwana również nadruchliwością, minimalną dysfunkcją mózgu, zaburzeniem impulsów i mająca co najmniej trzydzieści jeszcze innych określeń) polega na nadmiernej i niekontrolowanej ruchliwości. Jest ona zwykle związana z nieuwagą, niespokojnym zachowaniem się i brakiem koncentracji. Podkreśliłem słowo niekontrolowana, ponieważ dziecko silnie nadpobudliwe jest zupełnie niezdolne do usiedzenia spokojnie na krześle lub zwolnienia tempa wykonywanych przez siebie czynności. Jest ono niejako wewnętrznie napędzane przez siły, których nie potrafi wytłumaczyć ani opanować.

Takim właśnie dzieckiem był pewien siedmioletni chłopiec o imieniu Kurt, który cierpiał na zespół Downs’a (forma opóźnienia umysłowego zwana pierwotnie mongolizmem). Ten mały koleżka był szaleńczo aktywny i z chwilą gdy wrszedł do mojego pokoju, dosłownie „zaatakował” meble. Zaczął rysować blat mojego biurka, wywracać fotografie, kartoteki i przyciski do papieru. Następnie młodzieniec ów porwał za telefon i zwrócił go w kierunku mego ucha. Rozbawiłem go udając, że rozmawiam z tajemniczym rozmówcą, ale Kurt miał co innego w głowie. Odskoczył od mego biurka i popędził do sąsiedniego pokoju, w którym mieścił się gabinet psychologa, nalegając, aby mój kolega podjął tę samą zabawę. Gdy to osiągnął, oba nasze telefony znalazły się na tej samej linii wewnętrznej, a ternu siedmioletniemu brzdącowi udafo się wywieść w pole dwóch „specjalistów” z zakresu rozwoju dziecka. Oto rozmawialiśmy ze sobą przez telefon nie mając sobie nic szczególnego do powiedzenia. Było to upokarzające doświadczenie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>