Książki Dobsona o sprawach rodzinnych

„Nie zalecałbym, by rodzice zatrzymywali swoje obawy i opinie dla siebie”, powiedział Dobson, „szczególnie, gdy wieczne problemy przeszkadzają. Przychodzi czas, gdy można przemówić. Ale sposób w jaki wypowiedź jest wygłoszona musi wskazywać jasno że rola rodziców jest doradcza, a nie autorytatywna. Ostatecznym celem rodziców jest zapewnienie młodej osoby o stałej miłości i zaangażowaniu, z jednoczesnym bezpośrednim wskazaniem na zauważenie niebezpieczeństwa. I powtarzam, musi być sprawa oczywista, że odpowiedzialność za podjęcie decyzji spoczywa na potomku”.

Dobson. którego książki o sprawach rodziny znajdują się w pierwszych dziesiątkach list bestsellerów wydawnictw chrześcijańskich od wielu miesięcy, sądził, że jego następna książka będzie o poczuciu winy u rodziców. Nawiązując do Prz. 22,6 powiedział, że zgadza się z drem Johnem White,że Księga Przysłów jest przedstawiona jako prawdopodobieństwa, a nie obietnice:,,Nawet jeśli uczymy dziecko, w jaki sposób powinno postępować, czasami postępuje ono inaczej! Dlatego też my rodzice mamy skłonność do odczuwania ogromnego poczucia winy, które często jest nieuzasadnione. Nasze dzieci żyją w grzesznym świecie i często naśladują rówieśników mimo że uczymy je czego innego, Bóg daje każdemu dziecku wolną wolę i nie odbierze mu jej – my także nie możemy jej odebrać!”

Wymieniając kilka czynników wrodzonych i środowiskowych, nad którymi rodzice nie mają kontroli – włączając w to indywidualny temperament, wpływy grupy rówieśniczej i wrodzonej woli dziecka – Dobson zauważył, że te połączone czynniki mają prawdopodobnie większe znaczenie niż samo przywództwo rodziców’. „Jest po prostu niewłaściwe przypisywać wszystko, co robią młodzi, dorośli… dobre lub zle… zdolnościom rodzicielskim lub niewiedzy.”

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>