Jaki okres wieku młodzieńczego jest najtrudniejszy?

Zazwyczaj Lrzynasty i czternasty rok życia są najtrudniejszymi latami. To właśnie w tym czasie zwątpienie w siebie i poczucie niższości osiągają najwyższy pułap, pośród wciąż doświadczanej najsilniejszej presji ze strony środowiska. Wartość nastolatka jako człowieka zawieszona jest na niepewnej nici akceptacji przez środowisko rówieśników, która może być trudna do zdobycia. Toteż nawet drobne oznaki odrzucenia czy ośmieszenia mają kolosalne znaczenie dla tych. którzy już uważają siebie za głupców i niedołęgi. Trudno byłoby przesadzić w określeniu wpływu takich sytuacji, jak te gdy: nie ma się z kim siedzieć w autokarze na wycieczce szkolnej, nie jest się zaproszonym na jakąś ważną „imprezę”, jest się wyśmianym przez grupę zamkniętą, gdy budząc się rano odkryw a się siedem nowych lśniących pryszczy na swym nierównym czole, otrzyma się policzek od dziewczyny, która wydawała się lubić nas tak bardzo jak myją. Niektórzy chłopcy i dziewczęta nieustannie napotykają w swych młodzieżczych łatach na tego rodzaju katastrofy towarzyskie. Nigdy nie zapomną tych przeżyć.

Dr Urie Bronfenbrenner, autorytet w dziedzinie rozwoju dziecka w Uniwersytecie Cornell. oznajmił komisji senackiej, że pierwsze lata szkoły średniej są prawdopodobnie najbardziej przełomowe dla psychicznego rozwoju dziecka. W tym okresie zwątpienia w siebie osobowość ludzka często doznaje uszczerbku i ponosi szkody nie do naprawienia. W rezultacie, powiedział Bronfenbrenner, nie jest niczym niezwykłym, że dzieci przychodzą do szkoły średniej jako zdrowe i szczęśliwe, a po kilku latach opuszczają ją jako załamane na duchu, zniechęcone nastolatki.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>