Jak ukształtowana jest koncepcja Boga w umyśle dziecka?

Jest dobrze znanym faktem, że dziecko identyfikuje z Bogiem swoich rodziców, czy rodzice chcą lego czy nie. Podporządkowując się ich przewodnictwu, dzieci uczą się także poddawać dobroczynnemu przewodnictwu samego Boga. Spoczywa na nas odpowiedzialność przekazania następnemu pokoleniu dwóch aspektów boskiej natury. Po pierwsze, nasz Ojciec Niebieski jest Bogiem o nieograniczonej miłości i nasze dzieci powinny zapoznać się z Jego łaską i miłością, za pośrednictwem naszej miłości do nich. Nie wolno tu jednak popełnić błędu. Nasz Bóg ma także pełną dostojeństwa władzę! Wszechświat rządzony jest przez najwyższego Pana, który wymaga posłuszeństwa od swoich dzieci i ostrzega je, że „zapłatą za grzech jest śmierć”. Ukazywanie dzieciom miłości bez autorytetu jest poważnym wypaczeniem natury Bożej, podobnie jak okazywanie żelaznej władzy bez miłości.

Jaki jest najbardziej krytyczny okres dla nauki religijnej małych dzieci? U ważam, że jest to piąty rok życia dziecka. Do tego momentu wierzy ono w Boga, ponieważ tak powiedzieli mu rodzice. Około piątego lub szóstego roku życia dziecko staje na rozdrożu: albo zaczyna sięgać i akceptować przekazane mu koncepcje jako własne, albo nie. W każdym razie, może je przyjąć i stanąć na trwalszym fundamencie, albo też zacząć wątpić, tworząc podstawę do odrzucenia wiary.

Nie mam oczywiście zamiaru wykazywać, że rodzice mają czekać z nauczaniem do chwili, gdy dziecko osiągnie pięć lat. Nie chcę też powiedzieć, że następne lata nie mają znaczenia w nauce. Jestem jednak przekonany o tym, że najbardziej zapobiegliwe działania zarówno nasze w domu, jak i nauczycieli w szkole niedzielnej powinny skupiać się na dziecku pięcio- sześcioletnim. U starszych dzieci występują momenty ważne, ale ten pierwszy jest kluczowy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>