Jak postępować gdy dziecko boi się ciemności? – kontynuacja

Zaproponowałem, by matka powiedziała Marii, że pomoże jej rozumieć, iż nie ma czego się obawiać (próby wyperswadowania dziecku jego obaw są zwykle bezowocne, ale pomagają ukazać mu. że jest się godnym zaufania i nie strachliwym). Kupiła torebkę gwiazdek i wykonała planszę, która pokazywała jak można „zarobić” na nowy gramofon. Następnie umieściła swoje krzesło bezpośrednio za drzwiami do pokoju Marli. Marla dostawała gwiazdkę, jeśli potrafiła spędzić krótki czas (dziesięć sekund) w swojej sypialni przy zapalonym świetle i otwartych drzwiach. Ten pierwszy krok nie zbyt przerażający i Marli podobała się zabawa. Powtórzono ją kilka razy. Następnie poproszono ją o zrobienie kilku kroków w głąb pokoju przy drzwiach w’ dalszym ciągu otwartych, ale zgaszonym świetle, podczas gdy mama (wyraźnie widoczna w holu) liczyła do dziesięciu. Maria wykonywała to zadanie kilka razy i otrzymała gwiazdkę za każdym razem. Przy kolejnych podejściach, drzwi były do połowy przymknięte, a ostatecznie tylko troszkę uchylone. Wreszcie Marla miała odwagę wejść do ciemnego pokoju, zamknąć drzwi i siedzieć na łóżku, podczas gdy jej matka liczyła do dziesięciu. Wiedziała, że może wyjść natychmiast, gdyby sobie tego życzyła. Czas spędzony w ciemności był stopniowo wydłużany i proces ten zamiast wywoływać strach, powodował otrzymanie gwiazdek, a wreszcie gramofonu – dobrego źródła przyjemności dla małego dziecka. Odwaga była wzmocniona, strach został wyeliminowany. Strach został przełamany i zastąpiony przez zdrową postawę.

Użycie zasady zniesienia jest ograniczone tylko wyobraźnią i zdolnościami twórczymi rodziców i nauczyciela. Najlepszą metodą zmiany zachowania jest powstrzymanie jego wzmacniania, a wynagradzanie właściwych postaw.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>