Gdy nastolatek ma dość bycia małym chłopcem część 2

Brianie, musisz jednak zrozumieć następującą rzecz: jeszcze nie jesteś dorosły. W ciągu ostatnich kilku tygodni chciałeś, byśmy z matką zostawili cię w spokoju – byśmy pozwolili ci przebywać poza domem przez pół nocy, jeśli byś sobie tego życzył, byśmy ci pozwolili zawalić szkołę i zwolnili cię ze wszelkich obowiązków w domu. Gdy tylko odmawialiśmy nawet najbardziej skrajnych z twoich żądań, wybuchałeś. Prawda jest taka, że chciałeś, abyśmy ci udzielili wolności człowieka dwudziestoletniego w czternastym roku twego życia, chociaż wciąż oczekujesz tego, aby ktoś prasował twoje koszule, przygotowywał posiłki i płacił rachunki. Chciałeś wziąć najlepszą cząstkę z obydwu tych rzeczywistości, nie biorąc przy tym na siebie żadnych obowiązków. Co więc mamy robić? Najłatwiejszym wyjściem z sytuacji byłoby pozwolić ci robić, co sam chcesz. Nic byłoby awantur, koniliktów. nie rosłaby nasza frustracja. Wielu rodziców czternastoletnich synów i córek tak właśnie postępuje. Ale my nie możemy ulec tej pokusie. Nie jesteś gotów do takiej całkowitej niezależności, i okazalibyśmy ci nienawiść (zamiast miłości), gdybyśmy się teraz poddali. Żałowalibyśmy swojego błędu przez całe życie i w niedługim czasie ty również obarczyłbyś nas winą. A jak wiesz, masz dwie młodsze siostry, które bardzo uważnie cię obserwują i które należy chronić przed tym, czego je uczysz.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>