Dziecko podporządkuje się wyobrażeniu jakie o nim ma matka

Zgodnie z tym stwierdzeniem, pani dziecko podporządkuje się wyobrażeniu, jakie uważa, że pani ma o nim. Jeśli nazywa go pani leniwym i głupim, jego zachowanie udowodni, że ta ocena jest słuszna. Na szczęście działa to również w drugą stronę. Zawsze jeśli jest to możliwe, proszę kontrolować swoje impulsywne reakcje, by być dla dziecka jak najlepszym wzorem. W przeciwnym razie będzie ono starało się dopasować do naszej aktualnej opinii na swój temat.

Wiem! Wiem! Wygląda to łatwo, kiedy się o tym pisze, ale jest trudne do stosowania. Ja również mam trudności z zastosowaniem się do tej rady. Ale możemy przynajmniej spróbować dać naszym niedoskonałym dzieciom to, czego potrzebują od nas – swoich niedoskonałych rodziców.

Czy muszę chwalić swoje dziecko za każdy drobiazg? Czy nie psuje się dziecka, mówiąc mu, że wszystko co robi jest wspaniale? Oczywiście nadmierne chwalenie jest niepotrzebne. Mały szybko zorientuje się i pańskie słowa stracą swoje znaczenie. Pomocne jest rozróżnianie dwóch pojęć: pochlebstwo i pochwala. Pochlebstwo jest niezasłużone. To jest to, co mówi babcia, gdy przychodzi z wizytą: „Och! Spójrzcie na moją śliczną małą dziewczynkę! Robisz się co dzień ładniejsza. Założę się, że zawrócisz chłopcom w głowie, gdy będziesz nastolatką.” „Ojej, jaki z ciebie bystry chłopiec.” Pochlebstwo jest czymś, za co prawisz dziecku komplementy a co nie jest jego zasługą. Pochwala natomiast jest używana dla wzmocnienia pozytywnego zachowania. Powinna być raczej precyzyjna niż ogólna. „Jesteś dobrym chłopcem…” jest stwierdzeniem nie zadowalającym. Lepiej powiedzieć: „Podoba mi się, jak posprzątałeś pokój.” Rodzice powinni zawsze szukać okazji do wyrażenia prawdziwie zasłużonej przez dzieci pochwały i unikać pustych pochlebstw.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>