Dziecko a klasyczny nieudacznik

Czy wolno uczące się i umysłowo upośledzone dzieci mają taką potrzebę uznania jak inne dzieci? Czasem pragnąłbym, aby nie miały, ale ich potrzeby nie są inne. Podczas mojej praktyki w szpitalu stanowym w Pomona w Kalifornii wielkie wrażenia zrobiła na mnie duża potrzeba miłości, okazywana przez niektóre z najbardziej upośledzonych dzieci. Czasami, kiedy wchodziłem do sali, czterdzieścioro lub więcej mocno upośledzonych młodych ludzi rzucało się ku mnie. krzycząc: Tato! Tato! Tato!. Pchali mnie i obejmowali moje nogi tak, że ledwie mogłem się poruszać. Ich głęboka tęsknota do miłości nie mogła być zaspokojona w warunkach szpitalnych, mimo iż szpital ten był na wyjątkowo wysokim poziomie.

Istnienie tej potrzeby uznania doprowadziło mnie do poparcia obecnego trendu w nauczaniu, w którym lekko upośledzone umysłowo dzieci otrzymują specjalną pomoc w ich regularnych zajęciach w szkole, bez umieszczania ich w specjalnych klasach. Piętno „cofniętego w rozwoju” nie jest mniej obrażliwe dla dziesięciolatka, niż byłoby dla mnie i dla was.

Słyszałam termin klasyczny nieudacznik w odniesieniu do dzieci – mógłby Pan mi wyjaśnić ten termin? Określa on ucznia, któremu nie powodzi się w szkole, pomimo jego zdolności do wykonywania pracy. Może mieć iloraz inteligencji ponad 120, a jednak złe oceny. Tego typu dzieci, choć jest ich więcej niż opóźnionych w nauce i wolno uczących się, są trudniejsze do zrozumienia. Wynika to z faktu, że aby wytworzyć wysoki poziom sprawności w nauce potrzeba dwóch składników przy czym drugi jest zwykle nie dostrzegany. Pierwszy to zdolności intelektualne, ale one same nie wystarczają. Potrzebna jest jeszcze dyscyplina wewnętrzna. Zdolne dziecko może mieć lub nie mieć dyscypliny, aby dzień po dniu znosić coś, co uważa za trudne i męczące. Ponadto, inteligencja i dyscyplina wewnętrzna często nie idą w parze. Widzimy dzieci mające jedną cechę, a nie posiadające drugiej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>