Dr William H. Masters i jego opinia

Jednakże, jak utrzymuje jeden z lekarzy: O ile czynniki te zakłócają równowagę, dla większości kobiet psychiczne przystosowanie się nie byłoby zbyt trudne, gdyby nie zmiany fizyczne. Kobieta zaczyna sobie wyraźnie uświadamiać utratę swojej lizycznej atrakcyjności, zauważa widoczne zmiany cery, zniekształcające sylwetkę pokłady tłuszczu, zanik piersi. Podrażniona lub nieodpowiednia pochwa może przysporzyć dalsze zmartwienie. Wszystko to wywiera głęboki wpływ na jej psychikę.

Powiedziawszy wszystko, widzimy, że lista ewentualnych następstw wynikających z zaniku funkcji jajników jest potężna i następstwa te zyskują na ważności, jako że przeciętna długość życia kobiet wzrosła z zaledwie 48 lat na przełomie naszego wieku do 75 lat dzisiaj. Przeciętna kobieta może więc oczekiwać, że jedna trzecia jej życia (a u wielu kobiet połowa ich życia) przypadnie na okres następujący po tym wydarzeniu, które w istocie jest „śmiercią” jajników.

Dr William H. Masters ze Szkoły Medycznej Uniwersytetu Waszyngtońskiego nazwał tę niezdolność jajników do dalszego funkcjonowania razem z innymi organami „stopą Achillesową ciała kobiety”. 1 coraz więcej lekarzy podziela jego przekonanie, że medycyna, która jest przecież odpowiedzialna za przedłużenie życia ludzkiego, musi teraz stanąć wobec konieczności rozwiązania problemu zaniku funkcji jajników – „musi przyjąć obowiązek udzielenia skutecznej pomocy fizjologicznej”.

W 1961 roku raport specjalny o stanie leczenia przekwitania, autoryzowany przez Radę ds. Leków przy Amerykańskim Towarzystwie Medycznym, oświadczył, że „zasadniczym problemem stał się” nie tylko rok czy dwa lata przekwitania, lecz kierowanie pozostałymi latami życia kobiety.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>