Czy religia powinna być nauczana w szkołach publicznych? Część 2

Dzieci są często nietolerancyjne i niesprawiedliwe wobec rówieśników, ale chcą mieć nauczyciela, który jest sprawiedliwy. Po drugie, dzieci kochają sprawiedliwość. Gdy ktoś ją naruszy, pragną natychmiastowej kary. Podobają się im nauczyciele, którzy potrafią narzucić sprawiedliwy system ocen i odpowiadają im rozsądne zasady społeczne.

Ten nauczyciel, który nie panuje nad klasą, doprowadza nieuchronnie do tego, że zło zaczyna popłacać. Po trzecie, dzieci podziwiają surowych nauczycieli, ponieważ chaos bardzo szarpie nerwy. Wrzaski, gwizdy i krzyki mogą być fajne przez dziesięć minut – powstający potem zamęt jest irytujący i męczący.

Jestem nauczycielem w szkole średniej. Jest tam 5 oddzielnych klas, które uczę każdego dnia. Moim największym problemem jest zmuszanie uczniów do przynoszenia ze sobą do klasy książek, zeszytów, ołówków. Mogę im wypożyczać przybory szkolne, ale nigdy tego nie oddają. Co Pan radzi?

Stanąłem przed identycznym problemem w latach, gdy uczyłem w szkole średniej i w końcu znalazłem rozwiązanie, oparte na pewności, że młodzi ludzie będą ze mną współpracować, jeśli będzie to dla nich korzystne. Po bezskutecznym błaganiu i strofowaniu, oświadczyłem pewnego dnia, że już mnie nie interesuje, czy przynoszą książki i przybory do klasy. Miałem 20 książek e\stra i kilkanaście pudełek z zatemperowanymi ołówkami, które mogli pożyczać. Jeśli zapomnieli przynieść te materiały, pozostało im tylko prosić o wypożyczenie. Nie zgrzytałem zębami, nie czerwieniłem się ze złości, a raczej chętnie dzieliłem się swoimi zapasami, ale postawiłem warunek: uczeń, który pożycza musiał stać przy swoim miejscu podczas lekcji. Jak można było oczekiwać, uczniowie nie byli zachwyceni taką perspektywą. Uśmiechałem się do siebie, gdy widziałem jak pędzą wkoło klasy, próbując pożyczyć książkę lub ołówek. Nie musiałem wymuszać stania przy biurku, gdyż był to raczej ich interes niż mój. Mniej więcej raz w tygodniu uczeń musiał spędzić godzinę w pozycji stojącej. Młody człowiek teraz starał się nie popełniać błędu, aby nie znaleźć się po raz drugi w tej samej sytuacji. Zasada ta ma też szersze zastosowanie: należy dać dzieciom odpowiednie powody do spełniania przez nich naszych życzeń. Nasz gniew jest najmniej skutecznym powodem do takiego ich działania.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>