Co robić kiedy dziecko nie chce iść spać wieczorem?

Co mogę zrobić, jeśli mój trzyletni syn Jan nie chce iść spać wieczorem? Wstaje i wspina się, gdy przy nim stoję. Rodzice, którzy nie potrafią wyegzekwować od swojego małego dziecka, aby siedziało na krześle lub w łóżku, nie panują nad nim. Najwyższy więc czas, aby ten stan zmienić.

Sugerowałbym, aby dziecko wstawić do łóżka i powiedzieć mu parę uwag w rodzaju: „Janku, teraz mówię do ciebie poważnie. Czy słuchasz mnie? Nie wychodź z łóżka. Rozumiesz mnie?”. Jeśli stopy Janka dotkną podłogi, daj mu lekko paskiem i obiecaj, że następnym razem, gdy stanie na podłodze, pasek znów będzie użyty. Wyjdź z pokoju bez dalszych komentarzy. Jeśli sytuacja się powtórzy, daj podobne ostrzeżenie. Powtarzaj to tak długo, aż Janek uzna. że ty jesteś panem. Wtedy obejmij go, powiedz że go kochasz i że ważne jest to, aby poszedł spać. Celem w tym bolesnym dla obu stron ćwiczeniu jest nie tylko zatrzymanie dziecka w łóżku, ale też utrwalenie w jego umyśle faktu twojego przewodnictwa. Według mnie, większości rodzicom brakuje odwagi, aby dokonać takiej konfrontacji z dzieckiem, wykazują brak równowagi i niezdecydowanie. Dr Spock pisał w 1974 roku: „niemożność okazania stanowczości jest najpowszechniejszym problemem dia rodziców”. Zgadzam się z tą opinią.

Adoptowaliśmy chłopca gdy miał 2 lata. W pierwszych latach życia był tak źle traktowany, że uznaliśmy iż nie powinniśmy go karać, nawet gdy na to zasłuży. Czujemy, że nie mamy prawa go karać, ponieważ nie jesteśmy jego prawdziwymi rodzicami. Czy mamy rację?

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>