Co myśli dziecko, gdy jawnie sprzeciwia się woli rodziców?

Dzieci są często świadome walki woli między pokoleniami i właśnie dlatego tak ważne są reakcje rodziców. Kiedy dziecko zachowuje się w sposób niewłaściwy czy pozbawiony szacunku do siebie i innych, ukrytym celem tego postępowania jest zweryfikowanie stabilności granic dopuszczalnego zachowania. Ten test spełnia podobną funkcję, jak policjant, który porusza klamkę drzwi, choć jak przypuszczał, są one zamknięte i zabezpieczone. Dziecko, atakując autorytet rodziców upewnia się, czy ich przywództwo jest trwałe. Znajduje ono największe bezpieczeństwo w takich strukturach otoczenia, w których zarówno jego prawa, jak i innych ludzi są ściśle chronione określonymi granicami.

Czy mógłby Pan wyjaśnić, dlaczego bezpieczeństwo dziecka związane jest z dyscypliną rodzicielską? Niezbyt wyraźnie dostrzegam ten związek. Sądzę, że wywarli na mnie wpływ psycholodzy, którzy podkreślają znaczenie wychowywania dzieci w domu w atmosferze wolności i demokracji.

Pracując z dziećmi przez 21 lat wciąż upewniam się, że mają one poczucie pewności, gdy znają granice swojego postępowania i tych. którzy realizuje skuteczność tych granic. Pomocny może być tu pewien przykład. Wyobraźmy sobie, że jedziemy samochodem nad kanionem w Colorado, Most wisi ponad 100 metrów nad dnem kanionu i gdy jadę nim po raz pierwszy, jestem trochęspięty. Przypuśćmy, że na moście brak jest barier ochronnych. Którędy będzie się prowadziło samochód? Oczywiście środkiem mostu! I chociaż nie będzie się planowało uderzenia w barierę, bezpieczniej będzie się czuło wiedząc, że one są.

Co myśli dziecko, gdy jawnie sprzeciwia się woli rodziców? – kontynuacja

Analogia do problematyki dziecięcej została przedstawiona empirycznie. We wczesnym okresie panowania ruchu postępowego wychowania, pewien entuzjastyczny teoretyk zdecydował, aby zlikwidować ogrodzenie otaczające dziedziniec przedszkola. Sądził, że dzieci odczują większą swobodę ruchów, nie widząc wkoło siebie bariery. Jednakże po usunięciu ogrodzenia, dzieci skupiały się bliżej środka placu. Nie tylko nie uciekały z placu zabawy, ale nawet nie próbowały stanąć na jego brzegu.

Bezpieczeństwo istnieje jedynie w obrębie zakreślonych granic. Gdy atmosfera w domu jest właściwa, dziecko żyje w całkowitym bezpieczeństwie. Nigdy nie wpadnie w tarapaty, jeśli nie będzie celowo do nich zmierzało i pozostanie w obrębie granic. Jeśli tak rozumiemy słowo „demokracja” w domu, to ją popieram. Jeśli jednak oznacza ona brak ograniczeń albo sytuację, w której dziecko samo określa swoje własne granice, wtedy sprzeciwiam się temu zdecydowanie.

Każdy mówi mi, że dzieci kochają sprawiedliwość, prawo i porządek. Jeśli to prawda, to dlaczego mój synek nie zachowuje się lepiej, gdy rozmawiam z nim rozsądnie o jego złym zachowaniu? Dlaczego muszę się uciekać do pewnych form karania, aby zmusić go do posłuszeństwa?

Odpowiedź jest zawarta w dziwnym systemie wartości u dzieci, które respektują siłę i odwagę (często w połączeniu z miłością). Dlatego dziecko często oświadcza: „mój tatuś może pobić twojego tatusia”. Widać, że dzieci interesuje kwestia kto jest najsilniejszy. Gdy miody człowiek wchodzi do nowego otoczenia lub szkoły zawsze ma zamiar walczyćfwerbalnie albo fizycznie),aby ustalićswoją pozycję w hierarchii opartej na sile.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>