5 powodów, dla których uczenie się jest ważne

Mówi się, że zapominamy 80 procent tego, czego nauczyliśmy się w ciągu trzech miesięcy. A stopień zapominania wzrasta wraz z upływem czasu. Dlaczego więc prowadzimy dzieci przez męki nauczania? Dlaczego potrzebne są ćwiczenia umysłu, gdy wysiłek jest tak nieskuteczny?

Pańskie pytanie odzwierciedla pogląd dawnych, postępowych teoretyków w sprawach nauczania. Chcieli oni, aby program szkolny służył jedynie „przystosowaniu do życia”. Mniej cenili dyscypliny intelektualne, z powodów, o których pan wspomniał. Nawet niektórzy profesorowie uznawali tę filozofię uzasadniając, że materiał nauczany dziś może jutro stać się przestarzały, więc po co się tego uczyć?

Zdecydowanie nie zgadzam się z takim poglądem. Istnieje przynajmniej 5 powodów, dla których uczenie się jest ważne, nawet gdy ma miejsce proces zapominania i dezaktualizacji wiedzy.

– 1. Zapewne najważniejszym zadaniem szkoły, poza nauczaniem czytania i umiejętności z matematyki, jest wpajanie samodyscypliny i samokontroli. Dobry uczeń uczy się siedzieć przez długie godziny, postępować według wskazówek nauczyciela, wykonywać zalecenia i kierunkować swoje zdolności. Praca domowa jest stosunkowo małopo- trzebna jako narzędzie kształcenia, ale jest wartościowym elementem dyscypliny. Ponieważ życie dorosłego człowieka często wymaga od niego samopoświęcenia, zaangażowania się w sprawę, dlatego czas spędzony w szkole powinien sprzyjać powstawaniu u dziecka takich umiejętności, które pomogłyby mu w przyszłości ponosić każdą odpowiedzialność. Oczywiście zabawa jest również ważna w życiu dziecka. Nie powinno ono pracować cały czas dom i szkoła muszą zapewnić zdrową równowagę między dyscypliną pracy a zabawą.

– 2. Nauka jest ważna, bowiem zmieniamy się pod wpływem tego, czego się uczymy, nawet gdy później zapominamy fakty. Żaden absolwent szkoły nie może pamiętać wszystkiego, czego się nauczył. Stał się jednak innym człowiekiem. Nauka wywołuje zmiany w procesie oceniania, wartościowania, postawie i koncepcjach, które z biegiem czasu nie ulegają już dalszym zmianom.

– 3. Nawet, jeśli trudno przypomnieć sobie przyswojony kiedyś materiał. uczący się wie, że taki materiał istnieje i gdzie można go znaleźć. Gdy zadamy trudne pytanie osobie niewykształconej, da ona prawdopodobnie niefachową odpowiedź. Na to samo pytanie ktoś z tytułem doktora odpowiedziałby: „No cóż. istnieje wiele sposobów spojrzenia na to zagadnienie”. Wie, że problem jest bardziej złożony, niż się to na pozór wydaje, chociaż nie ma gotowej odpowiedzi.

– 4. Nie zapominamy wszystkiego, czego nauczyliśmy się. Najważniejsze fakty utkwią na zawsze w naszej pamięci i mogą zostać wykorzystane w przyszłości. Mózg ludzki potrafi nagromadzić 2 mld bitów informacji w ciągu całego życia. Kształcenie jest procesem napełniania banku pamięci użytecznymi informacjami.

– 5. Uczenie się usprawnia proces dalszej nauki. Każde ćwiczenie umysłu daje nam wskazówki na przyszłość, jak łączyć ze sobą idee i koncepcje, z którymi zetkniemy się później. Chciałbym, aby istniał łatwiejszy i efektywniejszy proces kształtowania ludzkiego umysłu, niż przez powolne i przykre doświadczenie nauczania. Wydaje mi się jednak, że będziemy zależeć od tego staromodnego systemu tak długo, dopóki nie zostanie wymyślona „pigułka na kształcenie się”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>